Kupujemy telewizor LCD

[p@wel]

Kupujemy telewizor LCD


Polak, planujący zakup nowego telewizora, w większości przypadków decyduje się na zakup płaskiego ekranu. Tylko w 2006 i 2007 roku, sprzedano blisko dwa miliony telewizorów HD. Co więc kieruje tymi, którzy odchodzą od tradycyjnej technologii? Z jednej strony niewielki gabaryty jakie posiada odbiornik HD, z drugiej zaś chęć doświadczenia obrazu telewizyjnego o niespotykanej rozdzielczości.

Przyszły nabywca nowoczesnych telewizorów, wchodząc do sklepu RTV, staje przed trudnym wyborem technologii, w jakiej będzie działać nowy telewizor. Do wyboru są: LCD, plazma lub ewentualnie projektor.

Która z wymienionych technologii jest najlepsza? Na to pytanie nie ma prostej odpowiedzi, dlatego przy zakupie pomocne może okazać się kilka informacji na temat ich właściwości i cech.

Trzeba przyznać, że numerem jeden wśród sprzedawanych telewizorów jest technologia LCD. Nie oznacza to wcale, że jest ona najlepsza i pozbawiona wad. Jednym z czynników wpływających na taki, a nie inny poziom sprzedaży telewizorów LCD jest ich rozmiar. Pozostałe technologie są dostępne w rozmiarach ekranu od 37 cali wzwyż. Natomiast w 2008 roku najpopularniejszą przekątną wybieraną przez klientów był rozmiar 32 cale idący w kierunku 37-40 cali. Taką wielkość ekranu mogą zaoferować tylko telewizory LCD. Wyjątkiem jest firma LG, która wyprodukowała telewizor plazmowy o przekątnej ekranu 32 cale. Parametry tego odbiornika pozostawiają jednak sporo do życzenia. Stanowi on więc dowód, że technologie inne niż LCD nie mogą zaoferować ekranu poniżej 37 cali, o ile obraz ma być wysokiej jakości.

Co zatem przemawia za technologią LCD i co jest jej istotą? Oto kilka podstawowych faktów:

Treść widoczna tylko dla zarejestrowanych użytkowników.

>>>KLIKNIJ TUTAJ ABY SIE ZAREJESTROWAC I ZYSKAC PELEN DOSTEP!!!<<< 

Warto zwrócić uwagę na szybki rozwój technologii LCD na przełomie kilku ostatnich lat. O ile w 2006 roku modele niektórych producentów miały problemy z wybranymi parametrami obrazu, to już w latach 2007 - 2008 z większością problemów producenci sobie poradzili. Dzisiaj obraz emitowany w technologii LCD jest bliski ideałowi, chociaż nadal są rzeczy, które należałoby dopracować. Najpierw o zaletach. Telewizory LCD mają przede wszystkim bardzo dobrą ostrość obrazu oraz dobry kontrast przy dziennym świetle. Trwałość ekranów jest liczona na kilkadziesiąt tysięcy godzin, znacznie dłużej niż w przypadku telewizorów plazmowych czy projektorów (chociaż najnowsze generacje mogą pochwalić się także takim wynikiem). Do tego dochodzi element grubości samego odbiornika, który stale maleje i sięga już 9,9mm. To bardzo niewiele. Z drugiej jednak strony do niedawna bolączką paneli LCD był problem ze smużeniem obrazu przy szybkich ruchach kamery.

W ubiegłym roku w sprzedaży pojawiły się LCD pracujący w trybach 100 i 200 Hz radzące sobie prawie idealnie z tym mankamentem technologicznym. Prawie, gdyż kilku producentów przesadziło z natężeniem tego trybu i uzyskano efekt tzw. „brazylijskiej telenoweli”, czyli obrazu zbliżonego wyglądem do spektaklu teatralnego. Jako przykład zaimplementowania idealnego trybu 100Hz można podać telewizor marki Toshiba Regza serii ZF(rys.) oraz Z. Faktem ważnym odnotowania jest pojawienie się na rynku pierwszych telewizorów LCD z trybem 200 Hz w ofercie firmy Sony.
Wadą wielu telewizorów LCD jest niedostateczne odwzorowanie koloru czarnego. Do dzisiaj nie może on równać się z barwą, jaką widać na telewizorach w technologii plazmowej. Producenci robią, co mogą, aby był on jak najlepszy. Na przykład firma Samsung, aby podnieść kontrast, zastosowała „szybę” zamiast matowej powierzchni ekranu. Słabą stroną takiego rozwiązania jest odbijanie się całego otoczenia w ekranie, jednak w zamian użytkownik ma wrażenie głębszej czerni.


Najnowszym patentem na lepszy odcień, a także ogólnie barwę ekranu, który wprowadziła firma Samsung oraz Sony, jest podświetlenie ekranu LCD diodami LED. Operacja okazała się strzałem w dziesiątkę gdyż efektem jest uzyskanie bardzo głębokiej czerni na panelach LCD, dorównującej większości panelów plazmowych. Do wad telewizorów LCD można jeszcze zaliczyć problemy z zadowalającą jakością wyświetlanego sygnału SD, czyli Standard Definition. Standard ten obowiązuje w polskiej telewizji i będzie wypierany na rzecz standardu HDTV. Pomimo wielu wyspecjalizowanych trybów pełniących rolę poprawiaczy, obraz SD wygląda nadal dużo słabiej, niż na telewizorach kineskopowych. Jedno ta wada także wydaje się wkrótce zniknąć ze względu na coraz większą popularyzację kanałów w standardzie High Definition.